KMO-INFO.be

NSZ pleit voor maximum betalingstermijn van 60 dagen

Het betaalgedrag van Belgische ondernemingen blijft erg ondermaats, zo blijkt uit cijfers die het handelsinformatiebureau Graydon vandaag bekend maakt. 36 procent van de facturen wordt op dit moment immers niet tijdig betaald. 12 procent van de facturen wordt zelfs met meer dan 90 dagen vertraging of niet meer betaald. Het is duidelijk dat wanbetalingen een structureel probleem vormen en een structurele aanpak vergen. NSZ trekt aan de alarmbel en vraagt de federale regering om de invoering van het betalingsbevel, de omzetting van een Europese richtlijn die zorgt voor maximale betaaltermijn van 60 dagen en de uitbreiding van de faillissementsverzekering tot ondernemingen in moeilijkheden.

Heel wat bedrijven, en vooral diegene die niet over voldoende reserves beschikken, hebben erg te lijden onder wanbetalers. Wanbetalingen kunnen de liquiditeit ernstig aantasten en vormen nog steeds de oorzaak nummer één bij faillissementen. Vermits volgens Graydon nagenoeg 36 procent van de facturen nog steeds niet tijdig betaald wordt en het aantal facturen dat ruimschoots te laat of zelfs niet meer betaald erg hoog blijft, zullen die problemen alleen maar erger worden.

Het betalingsbevel, een procedure die schuldeisers toelaat om sneller en vlotter hun centen te zien, is daarom hoogst noodzakelijk. Een politieke beslissing hierover was zo goed als rond net voor de val van de vorige federale regering in april 2010. Het komt er volgens NSZ nu op aan om dat dossier opnieuw boven te halen, af te stoffen en erover te stemmen, samen met de implementatie van een Europese richtlijn uit februari 2011 die voorziet in een maximale betaaltermijn van 60 dagen. “We kunnen niet langer lijdzaam blijven toekijken naar de abominabele cijfers over het betaalgedrag én de erg pijnlijke gevolgen van wanbetalingen, ook al heeft ons land nog tot maart 2013 om die Europese richtlijn om te zetten”, meent Christine Mattheeuws, voorzitter van NSZ. “Die richtlijn is overigens in het voordeel van micro-ondernemingen en kmo’s die nu vaak in de rol van underdog zitten bij afspraken over betaaltermijnen met grote ondernemingen.”

Daarnaast vraagt de ondernemersorganisatie ook om de faillissementsverzekering uit te breiden voor zelfstandigen die een gerechtelijke reorganisatie hebben aangevraagd, ondernemers die hun schulden niet meer kunnen afbetalen of zelfstandigen die een faillissement riskeren. Het aantal faillissementen blijft op recordkoers en het desastreus betaalgedrag zal dat aantal enkel doen toenemen.

UNIZO tegenstander van specifieke steun aan zelfstandigen in bijberoep

"De sterke groei van het aantal zelfstandigen in bijberoep is geen recent fenomeen", reageert UNIZO op recente berichtgeving. Die groei neemt al fors toe sinds 1994. Toen waren er 114.146 zelfstandigen in bijberoep. In 2010 waren dat er al 212.665. Dat is een groei van 86%, terwijl het totaal aantal zelfstandigen tijdens dezelfde periode slechts steeg met 25%. 22 % van de zelfstandigen doet dat nu in bijberoep. De oorzaken blijken divers; bijverdienen, de toename van deeltijdse arbeid en arbeidstijdverkorting, vroege pensionering, de kansen van verkopen via internet én in een aantal gevoelige sectoren een dekmantel voor zwartwerk. De toename enkel toeschrijven aan de crisis, klopt volgens UNIZO niet. Veruit de meeste bijberoepers (meer dan 60%) betalen geen sociale bijdragen omdat ze onder de toegelaten inkomensgrens blijven om daarvan vrijgesteld te worden.

In 2010 betaalde slechts 7,62 % van de zelfstandigen in bijberoep 64,35 % van de sociale bijdragen door bijberoepen. UNIZO stelt zich daar vragen bij. De organisatie ontvangt trouwens veel klachten van fulltime zelfstandigen over deloyale concurrentie van bijberoepers, onder meer in de bouwsector. Daarom is onder meer de Bouwunie, de Unie van de KMO-bouwbedrijven, vragende partij om de bijberoepen in hun sector te beperken tot drie jaar waarna de keuze zou moeten worden gemaakt naar het hoofdberoep. Uit een selectie over 5 jaar (2005-2010) blijkt slechts 40% van de bijberoepen over te stappen naar een hoofdberoep. De ondernemersorganisatie beseft dat een belangrijk deel van de bijberoepers niet wil of kan overstappen naar een hoofdberoep, want het gaat over heel diverse activiteiten en sectoren. Vele bijberoepers doen dat bijgevolg correct. Anderzijds benadrukt UNZO niet blind te zijn voor manifeste misbruiken. Daarom bepleit de ondernemersorganisatie, zonder een heksenjacht te openen, doeltreffender systemen om de misbruiken passend te bestrijden, "want dergelijke misbruiken schaden de gevestigde zelfstandigen en remmen het gezond starten met een eigen bedrijf feitelijk af.

UNIZO Startersservice doet heel wat inspanningen om gezonde starters in hoofd- én correct bijberoep te ondersteunen en te begeleiden. De ondernemersorganisatie blijft evenwel tegenstander van specifieke steunmaatregelen aan bijberoepers om ze aan te zetten over te schakelen naar hoofdberoep. Alle starters moeten, volgens UNIZO, op een gelijkwaardige manier ondersteund worden. Zo niet zal de discriminatie nog versterkt worden, waarschuwt de organisatie.

Win de Leeuw van de Export 2012

 Flanders Investment & Trade bekroont jaarlijks een succesvol Vlaams exportbedrijf met de "Leeuw van de Export". Hiermee wil Flanders Investment & Trade het belang van export voor onze Vlaamse economie onderstrepen en andere bedrijven aanzetten tot internationaal ondernemen.

De Leeuw wordt ook in 2012 in twee categorieën uitgedeeld: zowel bedrijven met minder dan 50 werknemers als bedrijven met meer dan 50 werknemers maken aanspraak op de prestigieuze prijs.

Fiscus belast de helft van de inkomsten van zelfstandigen in bijberoep

Fiscus gaat aan de haal met de helft van de Inkomsten van de Zelfstandigen in bijberoep!
Het aantal zelfstandigen in bijberoep in België overschrijdt ruimschoots de 200.000.
De inkomsten uit deze zelfstandige bijberoepen worden fiscaal gewoon bijgeteld bij de inkomsten uit het hoofdberoep. Daardoor worden de inkomsten uit het zelfstandig bijberoep onmiddellijk belast in de hoogste belastingschijf. Meestal resulteert dit in een belasting van 45% tot 50% !

UniZeb vzw, de Unie van Zelfstandigen in Bijberoep, vraagt de loskoppeling van deze twee soorten inkomsten. Een dergelijke belastingsdruk van 45% tot 50% werkt zeer demotiverend! Dit terwijl we meer dan ooit nood hebben aan mensen die ondernemen; ook in zelfstandig bijberoep. Deze laatste immers kunnen doorgroeien naar volwaardige ondernemingen.

UniZeb roept de overheid dan ook dringend op om het zelfstandig bijberoep te herwaarderen en aan te moedigen. De voorgestelde herziening van dit belastingsysteem zou reeds een stap in de goede richting zijn, alsook de opbouw van sociale rechten.

Zelfstandigen in bijberoep kunnen immers geen sociale rechten zoals bijvoorbeeld pensioen opbouwen, zelfs al betalen ze sociale bijdragen.

Teneinde de kerk in het midden te houden en de staatsinkomsten niet al te zwaar te belasten kan deze maatregel gecompenseerd worden door de aftrek van de bedrijfsverliezen in de personenbelasting af te schaffen.

Michel delbaere nieuwe topman bij Voka

Michel Delbaere, stichter en gedelegeerd bestuurder van de West-Vlaamse voedingsgroep Crop’s NV, wordt door Luc De Bruyckere voorgedragen als nieuwe voorzitter van Voka.

Het voorzitterschap van De Bruyckere loopt komende zomer af, na de statutair bepaalde termijn van drie jaar. De kandidatuur van Michel Delbaere (59) wordt volgende week maandag voorgelegd aan de Raad van Bestuur van Voka, die de nieuwe voorzitter aanwijst.

Voor de keuze van een nieuwe voorzitter is Luc De Bruyckere niet over één nacht ijs gegaan: “Ik heb de voorbije maanden met meer dan 40 topondernemers gesproken. Die consultatieronde, in overleg met de erevoorzitters van Voka en de voorzitters van de Voka-Kamers van Koophandel, leidde uiteindelijk tot een consensus over de kandidatuur van Michel Delbaere. Ik zal dan ook aan onze Raad van Bestuur voorstellen om hem aan te wijzen als voorzitter voor de komende drie jaar.”  Het is de bedoeling dat Michel Delbaere na de zomer het roer overneemt van Luc De Bruyckere.

Armoede bij zelfstandigen

Deze studie resulteert in zeven beleidsaanbevelingen ter ondersteuning van ondernemers in moeilijkheden. De KUM (Koninklijke Unie voor Zelfstandigen) zet ze even op een rijtje:

1. Wijzigen betalingssysteem van de sociale bijdragen

Zelfstandigen betalen thans hun sociale bijdragen op het netto-inkomen van 3 jaar eerder.
Voorstel is om dat systeem te veranderen, te vereenvoudigen en rechtvaardiger te maken.

2. Verbeteren huidige procedure  voor vrijstelling van sociale bijdragen voor zelfstandigen

Voorstel om meer rechtszekerheid te scheppen en vooral de onderzoekstermijn drastisch in te korten.

3. Overgang van het zelfstandigenstatuut naar een ander statuut vereenvoudigen

Gefailleerde zelfstandigen hebben het vaak moeilijk om ofwel opnieuw te starten met een schone lei ofwel over te schakelen naar het statuut van werknemer. De schuldenlast blijft hen vaal lang achtervolgen.
Voorstel is om sneller de verschoonbaarheid uit te spreken. Ook voor zaakvoerders van vennootschappen.

4. Bevorderen van de continuïteit van de activiteit of van de onderneming

De wet op de continuïteit van de onderneming beter bekend maken, vereenvoudigen en uniformiseren. 

5. Zorgen voor een vlottere collectieve schuldenregeling

De toegang van de zelfstandigen tot het systeem van collectieve schuldenregeling moet vereenvoudigt én verbeterd worden.

 

6. Invoeren van een stopzettingsvergoeding     

Zelfstandigen die hun zaak noodgedwongen moeten stopzetten moeten recht krijgen op een  vervangingsinkomen. Tijdig stoppen kan verder onheil voorkomen.

7. Harmoniseren en bevorderen van de begeleiding van zelfstandigen in moeilijkheden en versterken van de structurele financiering ervan door de overheid

Er moet meer en betere aandacht komen voor begeleiding van zelfstandigen in bijberoep. Dit

De KUM is blij met deze studie. Het legt nogmaals de pijnpunten bloot van het gebrekkig sociaal statuut van de zelfstandige.

Werknemers die hun werk verliezen ontvangen werkloosheidsuitkering.  Zelfstandigen die hun zaak noodgedwongen moeten stopzetten  ontvangen veelal niks. Dit is manifest onrechtvaardig! Ook zij hebben immers bijgedragen aan de sociale zekerheid. 

Ook aan het systeem van sociale bijdragen kan gesleuteld worden.  Sociale bijdragen worden thans berekend op het netto-inkomen van drie jaar geleden. Als dat een zeer sterk  jaar was zijn de bijdragen hoog terwijl de zelfstandige net na deze herziening  een zwak jaar kan hebben. Meer betalen dus in tijden van minder inkomsten. De band tussen de bijdragen en de economische realiteit kan beter geregeld worden!

De KUM is voorstander van een systeem waarin te veel of op voorhand betaalde bijdragen worden beloond met een bonus. Dit naar analogie van de voorafbetalingen van de belastingen.
Nauw verbonden hiermee kan ook gesleuteld worden aan de vrijstelling van sociale bijdragen voor zelfstandigen in moeilijkheden. Nu duurt het veel te lang voor er een uitspraak is en bovendien is deze zeer onzeker.

UNIZO wil overleg over evenredige inkrimping tijdskrediet

UNIZO vindt het ongehoord dat minister van werk Monica De Coninck de uitbreiding van drie naar vier maanden betaald ouderschapsverlof zonder meer goedkeurt. “Een groot gebrek aan inzicht in de werking en de organisatie van een KMO”, reageert UNIZO ontstemd. “De minister legt opnieuw het advies van de sociale partners – lees van het veld –  naast zich neer.” De ondernemersorganisatie benadrukt niet tegen een vierde maand ouderschapsverlof te zijn, maar zegt dat dit enkel haalbaar is als er evenredig gesnoeid wordt in tijdskrediet. “Beide is echt niet meer werkbaar en zeer kostelijk voor een zelfstandige onderneming en de maatschappij.” UNIZO verduidelijkt dat ook de Europese Richtlijn vertrekt van het idee dat de reeds bestaande systemen van de lidstaten in rekening moeten worden gebracht bij de invoering van de vierde maand ouderschapsverlof. Ook de Nationale Arbeidsraad, waarin werkgevers én vakbonden verenigd zijn, gaf nadrukkelijk het advies de vierde maand te aanvaarden op voorwaarde evenredig te snoeien in tijdskrediet. De ondernemersorganisatie dringt nu aan op overleg over verstrenging van tijdskrediet.

Nu al kunnen ouders, door allerlei verloven te combineren, tot 5 jaar betaald verlof nemen. Daarmee is België nu al Europees koploper wat betreft verlofregelingen. “Nergens in Europa hebben werknemers zo’n uitgebreide verlofrechten”, benadrukt UNIZO. De ondernemersorganisatie benadrukt ook dat zelfstandige onderneemsters zelf bijna nooit pas na vier maanden terug aan de slag gaan. De Nationale Arbeidsraad, waarin ook UNIZO zetelt, wil de nieuwe Europese regelgeving van vier maanden ouderschapsverlof daarom implementeren in het Belgisch recht, maar enkel als in het bestaande verlofsysteem van tijdskrediet wordt gesnoeid. Dit mag evenwel niet leiden tot een uitbreiding van de al uitgebreide verlofsystemen in ons land. "Een extra maand ouderschapsverlof zonder inperking van tijdskrediet is niet meer te verdedigen.”

Bärbel Buyse laat zich niet meedrijven op de stroom

Tot haar 30 jaar stond ondernemen niet in het woordenboek van Bärbel Buyse, zaakvoerster van de Sepia Promotion Group. “In mijn jeugd voelde ik al dat ik anders was. Maar ik kon dat toen niet definiëren. Pas na een opleiding aan de Vlerick heb ik ervaren dat die visie eigenlijk ‘ondernemerschap’ genoemd werd: durven van de paden afgaan, risico’s nemen, opportuniteiten zoeken.”

UNIZO en markant, netwerk voor ondernemende vrouwen, kroonden Bärbel Buyse deze week tot Womed Award-winnares, de prijs voor de vrouwelijke ondernemer van het jaar. We ontmoeten Buyse enkele uren voor haar afreis naar Zuid-Afrika. “In Kaapstad staat de fabriek Tradewinds Parasol”, legt ze uit. “Een deel van onze parasols zit intussen op containers in schepen en vliegtuigen. Wij vliegen na om de leveringen ter plaatse op te volgen. De parasolfabriek is eigenlijk een goed voorbeeld van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Hier hebben we er de mond van vol, in Zuid-Afrika staan ze al heel ver, het resultaat van een jarenlange strijd. In het management van Tradewinds Parasol zitten bijvoorbeeld twee vrouwen en het personeel is een mix van blank en zwart. De fabriek zorgt indirect voor de verdere ontwikkeling van Zuid-Afrika.”

Sepia Promotion Group is gespecialiseerd in het leveren van promo-tiemateriaal aan grote bedrijven (zie kader). Buyse: “Ik kom absoluut niet uit een ondernemend gezin. Ook in de familie zijn er niet meteen ondernemers. In mijn jeugd voelde ik wel dat ik anders was. Maar ik kon dat toen niet definiëren. Ik wilde dingen veranderen en ging niet zomaar met de stroom mee. Ik nam niet standaard iets aan. Meer dan andere mensen wilde ik altijd weten waarom. Sommigen noemen dat een streber. Maar bij mij was het nooit te doen om de resultaten, het was mijn manier van aanpakken. Is dat tegendraads? Nee, maar ik ga pas akkoord als ik alle voor- en nadelen op een rijtje heb gezet. Ik ben een weegschaal hè. Beslissingen worden heel snel genomen, maar niet ondoordacht. Ik durf alles in vraag te stellen, bewuste keuzes te maken.”

“Ook in mijn eerste loopbaan was dat zo. Ik had al langer het gevoel dat ik vast zat in de bedrijven waar ik op dat moment consultancy gaf. Je wilt dingen veranderen en buiten de paadjes treden. En dan word je af en toe wel eens teruggefloten. Dat botst in een bepaalde werknemersomgeving, als de werkgever er niet voor open staat. Als ik mij geef, is het voor 300 procent. Daaruit heb ik geleerd dat het belangrijk is om onze werknemers die zeer gedreven zijn de nodige ruimte te geven. Niet zozeer financiële waardering, maar kansen en de nodige ondersteuning geven. Ik ben ervan overtuigd dat heel veel werknemers ondernemerschap in zich hebben en zich kunnen ontplooien zonder dat ze daarom zelf aan het hoofd van het bedrijf komen. Je mag hen niet kortwieken, maar stimuleren. Dat heb ik vroeger iets te vaak meegemaakt.”

“Pas aan de Vlerick Management School in Gent tijdens de opleiding I-MBA (International Master of Business Administration) heb ik ervaren dat deze visie eigenlijk ‘ondernemerschap’ genoemd werd: eens durven van de paden gaan, risico’s nemen, opportuniteiten zoeken. Op dat moment heb ik de ondernemer in mezelf herkend en gezien dat het dat is wat ik wou doen. Tot dan leek het me gewoon een onderdeel van mijn karakter. Tijdens die opleiding is de zin om te ondernemen naar boven gekomen. Niet dat we een cursus entrepreneurship kregen. Maar er ademde een cultuur van niet alleen groei in kennis maar ook in (zelf)vertrouwen. Op de MBA-banken maak je ook nieuwe vrienden. En zo kwam het dat Guido Vandenabeele (haar zakenpartner bij Sepia Promotion Group) en ikzelf brainstormden over hoe we een eigen zaak wilden uitbouwen. Om tot de vaststelling te komen dat onze capaciteiten heel complementair waren en te besluiten om het samen aan te pakken. Onze families waren ondertussen ook goed bevriend geraakt en stonden achter die keuze.”

 

Gebeten door wiskunde

Buyse heeft een passie voor analytisch en procesmatig denkvermogen. “Toen ik op de universiteit Toegepaste Economische Wetenschappen studeerde, twijfelde ik tussen marketing en logistiek. Het PMS heeft me verteld ‘je bent niet creatief en gaat dat nooit worden’. Daarom is het logistiek geworden. En eigenlijk vind ik het heel fijn dat ik nu de logistiek doe van de marketing. Nu kan ik creatief zijn in het uitdenken van het logistieke proces én met Tinta in de technische productontwikkeling. Ik ben altijd gebeten geweest door wiskunde. Niet de pure wiskunde, wel de moeilijke vraagstukken, probleemoplossingen. Op zondagnamiddag ging ik graag wiskundige raadsels oplossen. Ik was een echte nerd (lacht). Een complex probleem ontrafelen: ik doe dat nog altijd graag.”

“Ik vind schouderklopjes heel belangrijk. Al moet ik toegeven dat zowel bij ons als bij de klanten de tendens is van vooral op te merken wat nog beter kan, dan om af en toe een dankjewel te sturen. Ik probeer daar zelf op te letten en zeg dat ook tegen onze klanten. En inderdaad, als een klant een complimentmail stuurt, zie je de mensen hier opfleuren. Dat is heel motiverend. En het gevolg is dat de mensen voor die klant nog tien keer meer willen doen.”

“Aan loyaliteit hecht ik heel veel waarde: ik tank alleen bij klanten, ik rij alleen met auto’s en banden van onze klanten. Ook al zit ik bijna zonder diesel, dan nog rij ik door naar de klant. En ja, noem me gerust een perfectioniste en een controlefreak, maar vooral dan naar het resultaat. Ik wil niet alles in eigen handen houden en kan vrij goed delegeren. Dat ik een controlefreak ben, maar als ondernemer toch per definitie risico’s neem, vind ik geen contradictie. Bijvoorbeeld: bij de overname van Elecenter hadden we een plan naar de banken. Maar Guido en ik hadden ook een conservatief plan: ‘stel dat de groei er niet komt, halen we het dan nog?’ Geen gekke, maar berekende risico’s dus. Natuurlijk kan je niet alles inschatten. Anders begin je er niet aan. Je moet niet kijken hoe diep het zwembad is. Gewoon springen en doorzetten en je redt het wel. Maar je moet natuurlijk wel checken of je kunt zwemmen. Dat is dan weer het conservatieve deel. Ook het nieuwbouwmagazijn dat we in 2009 hebben gezet, was een berekend risico. Het gebeurde in volle economische crisis. En toch vonden we: als je in iets gelooft, moet je zelf het goede voorbeeld geven.”

 

Dubbel gevoel over Womed Award

Dat Bärbel Buyse winnares is van de Womed Award, geeft haar naar eigen zeggen ‘een dubbel gevoel’. “Enerzijds is het een grote stimulans. Meer vrouwen zien dat het kan: onderneemster worden zonder kapitaal, zonder familiebanden. Het idee van een man en een (niet echtgenote) vrouw die samen een bedrijf leiden wil ik ook in de kijker zetten. Bovendien combineert het de sterktes van de twee geslachten. Maar het vraagt een sterke man om naast en niet voor een vrouw te willen staan. Mijn oprechte dank gaat dan ook uit naar Guido. 

Anderzijds zou de ‘vrouwelijke’ award moeten overbodig zijn. Eigenlijk zijn we pas geslaagd als er bij de Onderneming van het Jaar ook regelmatig vrouwen tussen de laureaten zitten. Een aparte award voor vrouwen hoeft dan niet meer. Het blijft opboksen tegen heel veel vooroordelen, zoals ‘hoe combineer je de job met een gezin?’. Ik heb niets tegen die vraag, zolang je ze ook aan de mannelijke ondernemer stelt. Vrouwen stellen zich doorgaans minder in de schijnwerpers dan mannen. Ze netwerken ook op een andere manier. Op recepties babbel ik liever met een paar ondernemers die ik ken, vertrouwelingen die mij en mijn business kennen. Met hen kan je veel sneller in de diepte komen: ‘wij worstelen met die problematiek’, ‘wat is er bij u aan de gang?’. Liever dat dan met iedereen oppervlakkige gesprekken voeren. Dat heb ik ook privé. Liever een beperkte kern van goede vrienden dan zeer veel kennissen. Niet met de glimlach antwoorden ‘alles goed’, maar effectief antwoorden hoe het is met jou of met het bedrijf. Voor mij liever geen standaardantwoord: ‘met mij is alles goed, met het bedrijf prima’.”

“Er waren zeker mindere momenten”, geeft Buyse toe. “Het is heel zwaar geweest. De eerste jaren werd er standaard tot (na) middernacht gewerkt. Ook al werd ondertussen mijn tweede zoon geboren. De jongste deed na sluitingstijd van de crèche dan maar mee in mijn bureau. Ook de financiële druk was heel groot. Overnemen met geleend kapitaal is niet evident. Een tegenslag is maar een tegenslag als je er niets uit leert, zegt mijn man. Ik denk dat hij gelijk heeft. Belangrijk is een goed evenwicht vinden tussen tijd voor het werk en het gezin en toch genoeg slaap en genoeg tijd om te sporten. Omdat je merkt dat je dan evenwichtiger in het leven staat en bepaalde bedrijfsbeslissingen beter kan nemen. Ben je heel vermoeid –zoals de eerste jaren– dan neemt de motivatie en de passie voor een deel af. Zo geef je niet meer het juiste voorbeeld aan je personeel. Daar hebben ze niets aan. Op dat moment moet je durven terug tijd te nemen op persoonlijk vlak om er bedrijfsmatig terug te staan. Reculer pour mieux sauter. Meer werken voor het bedrijf leidt niet automatisch tot beter werken. Goed uitgeslapen voor de dag komen om de juiste beslissingen te nemen, maar ook om op de juiste tonen meetings te kunnen voeren. Dus heb ik meer thuis gewerkt, meer klantenmeetings door anderen laten doen. Het was het jaar dat ik geleerd heb om te delegeren. Mensen kunnen soms meer dan je denkt. Je moet hen het vertrouwen geven. Anderzijds: bij de overname kwam ik hier toe als 30-jarige. Je krijgt een bestaande ploeg van mensen die niet weet wat hen overkomt. Het vertrouwen leg je niet op, maar moet je verdienen.” Bron: UNIZO

Er zijn meer stappen nodig binnen de geplande hervorming van de steun aan hernieuwbare energie

Tijdens een hoorzitting in het Vlaams parlement gaf Voka zijn visie op de geplande hervorming van de steun aan hernieuwbare energie. De hervorming is een eerste stap naar meer kostenefficiëntie, maar mag geen eindpunt zijn.

Marc Van den Bosch, expert van het Voka-Kenniscentrum: “Er zijn verdere stappen nodig. De steun moet betaalbaar blijven voor iedereen, hij moet bijdragen aan een lagere CO2-uitstoot en hij moet investeerders motiveren in plaats van ontmoedigen. Dat is ons advies.

De Vlaamse regering vroeg in november een advies aan enkele leden van de SERV (Sociaal Economische Raad Vlaanderen) en de Minaraad (Milieu en Natuurraad Vlaanderen). Vandaag, 17 maart 2011, lichtte Voka zijn advies toe tijdens een hoorzitting in het Vlaams parlement.

Marc Van den Bosch: “We kunnen ons vinden in de voorstellen voor het afbouwen van de steun voor zonnepanelen. Ook de lagere boeteprijs voor het niet halen van de vooropgestelde percentages van groenestroomcertificaten is een goed idee. Dat is in het voordeel van alle energieverbruikers, want uiteindelijk zijn het steeds de klanten - particulieren en ondernemingen - die die kosten moeten dragen. Ook het verhogen van de prijs voor warmtekrachtkoppeling (WKK) kan voor ons, op voorwaarde dat er een minimumgarantie is voor iedereen en niet alleen voor de kleinere installaties.”

Eerste stap

Voor de werkgeversorganisatie is het echter duidelijk dat deze hervormingen slechts een eerste stap zijn. “De kostenefficiëntie moet nog beter”, zegt Van den Bosch. “Bovendien omvat de huidige hervorming te weinig om de doelstellingen te halen die het Federaal Planbureau vooropstelt. Tegen 2020 moeten ondernemingen 17% minder CO2 uitstoten en particulieren 12% minder.” Daarom pleit Voka ervoor dat de Vlaamse regering bij de volgende stappen als maatstaf kiest voor de kostprijs om één ton CO2 uit te sparen.

Tot slot waarschuwde Voka het Vlaams parlement om de wijzigingen niet retroactief toe te passen. “Als de Vlaamse regering het aandeel hernieuwbare energie wil optrekken naar de vooropgestelde 13%, dan zijn heel wat bijkomende investeringen nodig. Potentiële investeerders moeten zeker zijn dat de investeringen die ze vandaag doen later niet negatief zullen uitdraaien door retroactieve beslissingen.”

Arme ondernemers... ze bestaan

Meer dan één op vijf zelfstandigen leeft onder de armoedegrens. Dit is goed voor 93.000 zelfstandigen. Dat zegt NSZ na analyse van de inkomens van de zelfstandigen. Hiermee wordt nogmaals het beeld doorprikt dat zelfstandigen welstellende mensen zijn, zegt ondernemersorganisatie NSZ. Bovendien is het probleem in werkelijkheid nog groter. Aangezien zelfstandigen steeds bijdragen betalen op basis van het inkomen van drie jaar terug, zijn de laatste gekende cijfers de inkomsten van drie jaar geleden, dus voor de crisis. Nogmaals een bewijs dat heel wat zelfstandigen in ongekende armoede leven. NSZ meent dat sommige maatregelen die genomen zijn om de crisis te bestrijden een permanent karakter moeten krijgen. NSZ denkt hierbij aan de uitbreiding van de faillissementsverzekering voor ondernemingen die niet in faling zijn maar in moeilijkheden verkeren. Daarnaast pleit NSZ voor een andere berekening van de sociale bijdragen: niet meer op basis van inkomsten van drie jaar geleden maar op basis van huidige inkomsten: zo worden bijdragen betaald op basis van de net binnengekomen inkomsten. Een veel rechtvaardiger systeem dat veel onheil kan voorkomen.

 

 

 

Zelfstandigen zijn in de ogen van heel wat mensen rijke burgers die met een dikke Mercedes  rijden. De realiteit is anders. Meer dan één op de vijf zelfstandigen ( 20,5 procent) in hoofdberoep leeft onder de armoedegrens. 93.000 zelfstandigen moeten rondkomen met een maandelijks inkomen dat lager is dan 833 euro (zie bijlage). 13,7 procent van de zelfstandigen in hoofdberoep hebben zelfs een maandelijks inkomen van slechts 625 euro. Daar de Belgische armoedegrens vastligt op 60 procent van het mediaan inkomen, wat voor een alleenstaande zo’n 899 euro is en 1844 euro per maand voor een koppel met twee kinderen, betekent dit dat één op de vijf zelfstandigen onder de armoedegrens leeft. Niet echt verwonderlijk indien we weten dat de faillissementscijfers als met 6 procent meer zijn gestegen dan voor dezelfde periode vorig jaar en we dit jaar zullen afsluiten met meer dan 10.000 faillissementen in België

 

Bij de werknemers leeft maar 4 procent onder de armoedegrens. Er leven met andere woorden vijf keer zoveel zelfstandigen in armoede dan werknemers. Of erger nog, er zijn meer werkende zelfstandigen in hoofdberoep in armoede (  1 op 5 of 20,5 procent) dan er armen zijn op de volledige Belgische bevolking  (1 op 7 of 15 procent). Dit betekent dat er zelfstandigen zijn die zelfs minder verdienen dan werklozen! Zijn zelfstandigen dan per definitie sukkelaars die weinig verdienen? Gelukkig niet. Maar bij geen enkele bevolkingsgroep zijn de inkomensverschillen onderling zo groot als bij de zelfstandigen. 80 procent van de zelfstandigen moeten 40 procent van de inkomenstaart verdelen. Dus zijn er gelukkig 20 procent van de zelfstandigen die vaak door hard te werken wel goed hun boterham kunnen verdienen.

 

 

 

Enorme verschillen in functie van geslacht en sector

 

Vooral vrouwen kampen met armoede. Eén op drie vrouwelijke zelfstandigen (33 procent) moet rondkomen met een inkomen van minder dan 833 euro per maand; bij de mannen is dit slechts 15 procent.

 

Vooral in de diensten ( 35 procent),  in de landbouw ( 24 procent) en in de handel ( 22 procent) is de armoede het grootst. De sector bij de zelfstandigen die minst te kampen heeft met armoede zijn de vrije en intellectuele beroepen (13,7 procent).

 

In werkelijkheid is de armoede nog erger. Aangezien zelfstandigen steeds bijdragen betalen op basis van het inkomen van drie jaar terug, zijn de laatste gekende cijfers de inkomsten van drie jaar geleden, dus voor de crisis. Met de crisis is de situatie alleen maar erger geworden.

 

 

 

Maatregelen

 

NSZ wil dat de tijdelijke uitbreiding van faillissementsuitkering tot ondernemingen in moeilijkheden wegens crisis een permanent karakter krijgt. De cijfers tonen aan dat heel wat zelfstandigen reeds voor de crisis in de problemen zaten. Daarnaast wil het NSZ dat de commissie vrijstelling van sociale bijdragen meer personeel krijgt. Immers doordat er meer en meer mensen een vrijstelling vragen ( een stijging van 50 procent op drie jaar tijd is de doorlooptijd gestegen van 6 maanden tot 11 maanden met alle gevolgen vandien qua verhogingen en intresten indien aanvraag wordt afgewezen.

 

Tenslotte pleit NSZ voor een andere berekeningswijze van de sociale bijdragen. Op dit moment worden de sociale bijdragen die zelfstandigen verschuldigd zijn berekend op basis van hun inkomsten van drie jaar geleden.  NSZ vraagt om in 2011 in de plaats van bijdragen te betalen op basis van de inkomsten van 2008, bijdragen te betalen op basis van de inkomsten die zelfstandigen net hebben binnengekregen: dit is veel realistischer en kan veel onheil voorkomen: wie minder inkomsten heeft, kan dan minder sociale bijdragen betalen. NSZ vindt dat de nieuwe federale regering een prioriteit moet maken van deze andere berekeningswijze. Tenslotte vraagt NSZ dat gepensioneerden onbeperkt kunnen bijverdienen, omdat vooral ook ouderen niet rondkomen met hun mager pensioen.