KMO-INFO.be

Fiscus belast de helft van de inkomsten van zelfstandigen in bijberoep

Fiscus gaat aan de haal met de helft van de Inkomsten van de Zelfstandigen in bijberoep!
Het aantal zelfstandigen in bijberoep in België overschrijdt ruimschoots de 200.000.
De inkomsten uit deze zelfstandige bijberoepen worden fiscaal gewoon bijgeteld bij de inkomsten uit het hoofdberoep. Daardoor worden de inkomsten uit het zelfstandig bijberoep onmiddellijk belast in de hoogste belastingschijf. Meestal resulteert dit in een belasting van 45% tot 50% !

UniZeb vzw, de Unie van Zelfstandigen in Bijberoep, vraagt de loskoppeling van deze twee soorten inkomsten. Een dergelijke belastingsdruk van 45% tot 50% werkt zeer demotiverend! Dit terwijl we meer dan ooit nood hebben aan mensen die ondernemen; ook in zelfstandig bijberoep. Deze laatste immers kunnen doorgroeien naar volwaardige ondernemingen.

UniZeb roept de overheid dan ook dringend op om het zelfstandig bijberoep te herwaarderen en aan te moedigen. De voorgestelde herziening van dit belastingsysteem zou reeds een stap in de goede richting zijn, alsook de opbouw van sociale rechten.

Zelfstandigen in bijberoep kunnen immers geen sociale rechten zoals bijvoorbeeld pensioen opbouwen, zelfs al betalen ze sociale bijdragen.

Teneinde de kerk in het midden te houden en de staatsinkomsten niet al te zwaar te belasten kan deze maatregel gecompenseerd worden door de aftrek van de bedrijfsverliezen in de personenbelasting af te schaffen.

Iedereen tegen UPLACE

Uplace krijgt een negatief milieuadvies van de Gewestelijke Milieuvergunningscommissie, zo meldt Het Laatste Nieuws. Het shoppingcomplex komt daarmee op de helling te staan en dat is volgens NSZ een goede zaak. De ondernemersorganisatie kantte zich, net als 77 procent van de Vlaams-Brabantse kleinhandelaars, steeds tegen Uplace. “Reusachtige shoppingcenters knijpen de kleinhandel dood. Daar kunnen ze in Antwerpen en Sint-Niklaas over getuigen”, geeft NSZ-voorzitter Christine Mattheeuws aan. Ook de op stapel staande Brusselse projecten Neo en Just Under The Sky kunnen voor NSZ niet door de beugel.

Na het negatief milieuadvies van de Gewestelijke Milieuvergunningscommissie kan Vlaams minister van Leefmilieu Joke Schauvliege volgens NSZ onmogelijk een milieuvergunning toekennen aan Uplace. Bovendien is er amper een draagvlak voor dit project en al zeker niet bij de lokale handelaars. Uit onderzoek dat NSZ afnam blij 863 kleinhandelaars uit de provincie Vlaams-Brabant en enkele steden daarbuiten (Mechelen, Aalst en Dendermonde) blijkt dat 77 procent gekant is tegen de komst van Uplace.

40 procent van de ondervraagde handelszaken denkt dat Uplace meteen zware, negatieve repercussies zal hebben op hun klantenbestand en hun omzet. Twee procent meent zelfs de winkel te mogen sluiten eens het complex aan beleveniswinkels er zal zijn. Eén vijfde van de ondervraagden is ervan overtuigd dat Uplace zal zorgen voor leegstand in de handelskernen, terwijl 22 procent aangeeft dat dit tot banenverlies zal leiden bij heel wat middenstanders. Meer dan een kwart van de ondervraagde ondernemers waarschuwt ook voor nog imposantere verkeersproblemen in de reeds zwaar geteisterde regio rond Machelen.

NSZ wijst ook nog op het onverzoenbaar karakter van Uplace met twee andere in de steigers staande winkelcomplexen: Neo (op de Heizelvlakte in Laken) en Just Under the Sky (aan de Van Praetbrug op de grens tussen Schaarbeek en Laken). “Drie enorme shoppingcenters op nog geen 10 kilometer van elkaar, dat is de waanzin ver voorbij”, vindt NSZ-voorzitter Christine Mattheeuws, die ook verwijst naar de winkelnota van de Vlaamse regering. In deze nota komt de Vlaamse regering er duidelijk voor uit dat ze de lokale handelskernen wil versterken en de wildgroei aan shoppingcenters wil inperken. Dan is het vreemd om vast te stellen dat diezelfde regering tegelijkertijd een megalomaan project zoals Uplace ten volle steunt. “Tussen de woorden en daden van de regering Peeters gaapt blijkbaar een enorme kloof en dat is jammer.”

Michel delbaere nieuwe topman bij Voka

Michel Delbaere, stichter en gedelegeerd bestuurder van de West-Vlaamse voedingsgroep Crop’s NV, wordt door Luc De Bruyckere voorgedragen als nieuwe voorzitter van Voka.

Het voorzitterschap van De Bruyckere loopt komende zomer af, na de statutair bepaalde termijn van drie jaar. De kandidatuur van Michel Delbaere (59) wordt volgende week maandag voorgelegd aan de Raad van Bestuur van Voka, die de nieuwe voorzitter aanwijst.

Voor de keuze van een nieuwe voorzitter is Luc De Bruyckere niet over één nacht ijs gegaan: “Ik heb de voorbije maanden met meer dan 40 topondernemers gesproken. Die consultatieronde, in overleg met de erevoorzitters van Voka en de voorzitters van de Voka-Kamers van Koophandel, leidde uiteindelijk tot een consensus over de kandidatuur van Michel Delbaere. Ik zal dan ook aan onze Raad van Bestuur voorstellen om hem aan te wijzen als voorzitter voor de komende drie jaar.”  Het is de bedoeling dat Michel Delbaere na de zomer het roer overneemt van Luc De Bruyckere.

Armoede bij zelfstandigen

Deze studie resulteert in zeven beleidsaanbevelingen ter ondersteuning van ondernemers in moeilijkheden. De KUM (Koninklijke Unie voor Zelfstandigen) zet ze even op een rijtje:

1. Wijzigen betalingssysteem van de sociale bijdragen

Zelfstandigen betalen thans hun sociale bijdragen op het netto-inkomen van 3 jaar eerder.
Voorstel is om dat systeem te veranderen, te vereenvoudigen en rechtvaardiger te maken.

2. Verbeteren huidige procedure  voor vrijstelling van sociale bijdragen voor zelfstandigen

Voorstel om meer rechtszekerheid te scheppen en vooral de onderzoekstermijn drastisch in te korten.

3. Overgang van het zelfstandigenstatuut naar een ander statuut vereenvoudigen

Gefailleerde zelfstandigen hebben het vaak moeilijk om ofwel opnieuw te starten met een schone lei ofwel over te schakelen naar het statuut van werknemer. De schuldenlast blijft hen vaal lang achtervolgen.
Voorstel is om sneller de verschoonbaarheid uit te spreken. Ook voor zaakvoerders van vennootschappen.

4. Bevorderen van de continuïteit van de activiteit of van de onderneming

De wet op de continuïteit van de onderneming beter bekend maken, vereenvoudigen en uniformiseren. 

5. Zorgen voor een vlottere collectieve schuldenregeling

De toegang van de zelfstandigen tot het systeem van collectieve schuldenregeling moet vereenvoudigt én verbeterd worden.

 

6. Invoeren van een stopzettingsvergoeding     

Zelfstandigen die hun zaak noodgedwongen moeten stopzetten moeten recht krijgen op een  vervangingsinkomen. Tijdig stoppen kan verder onheil voorkomen.

7. Harmoniseren en bevorderen van de begeleiding van zelfstandigen in moeilijkheden en versterken van de structurele financiering ervan door de overheid

Er moet meer en betere aandacht komen voor begeleiding van zelfstandigen in bijberoep. Dit

De KUM is blij met deze studie. Het legt nogmaals de pijnpunten bloot van het gebrekkig sociaal statuut van de zelfstandige.

Werknemers die hun werk verliezen ontvangen werkloosheidsuitkering.  Zelfstandigen die hun zaak noodgedwongen moeten stopzetten  ontvangen veelal niks. Dit is manifest onrechtvaardig! Ook zij hebben immers bijgedragen aan de sociale zekerheid. 

Ook aan het systeem van sociale bijdragen kan gesleuteld worden.  Sociale bijdragen worden thans berekend op het netto-inkomen van drie jaar geleden. Als dat een zeer sterk  jaar was zijn de bijdragen hoog terwijl de zelfstandige net na deze herziening  een zwak jaar kan hebben. Meer betalen dus in tijden van minder inkomsten. De band tussen de bijdragen en de economische realiteit kan beter geregeld worden!

De KUM is voorstander van een systeem waarin te veel of op voorhand betaalde bijdragen worden beloond met een bonus. Dit naar analogie van de voorafbetalingen van de belastingen.
Nauw verbonden hiermee kan ook gesleuteld worden aan de vrijstelling van sociale bijdragen voor zelfstandigen in moeilijkheden. Nu duurt het veel te lang voor er een uitspraak is en bovendien is deze zeer onzeker.

UNIZO wil overleg over evenredige inkrimping tijdskrediet

UNIZO vindt het ongehoord dat minister van werk Monica De Coninck de uitbreiding van drie naar vier maanden betaald ouderschapsverlof zonder meer goedkeurt. “Een groot gebrek aan inzicht in de werking en de organisatie van een KMO”, reageert UNIZO ontstemd. “De minister legt opnieuw het advies van de sociale partners – lees van het veld –  naast zich neer.” De ondernemersorganisatie benadrukt niet tegen een vierde maand ouderschapsverlof te zijn, maar zegt dat dit enkel haalbaar is als er evenredig gesnoeid wordt in tijdskrediet. “Beide is echt niet meer werkbaar en zeer kostelijk voor een zelfstandige onderneming en de maatschappij.” UNIZO verduidelijkt dat ook de Europese Richtlijn vertrekt van het idee dat de reeds bestaande systemen van de lidstaten in rekening moeten worden gebracht bij de invoering van de vierde maand ouderschapsverlof. Ook de Nationale Arbeidsraad, waarin werkgevers én vakbonden verenigd zijn, gaf nadrukkelijk het advies de vierde maand te aanvaarden op voorwaarde evenredig te snoeien in tijdskrediet. De ondernemersorganisatie dringt nu aan op overleg over verstrenging van tijdskrediet.

Nu al kunnen ouders, door allerlei verloven te combineren, tot 5 jaar betaald verlof nemen. Daarmee is België nu al Europees koploper wat betreft verlofregelingen. “Nergens in Europa hebben werknemers zo’n uitgebreide verlofrechten”, benadrukt UNIZO. De ondernemersorganisatie benadrukt ook dat zelfstandige onderneemsters zelf bijna nooit pas na vier maanden terug aan de slag gaan. De Nationale Arbeidsraad, waarin ook UNIZO zetelt, wil de nieuwe Europese regelgeving van vier maanden ouderschapsverlof daarom implementeren in het Belgisch recht, maar enkel als in het bestaande verlofsysteem van tijdskrediet wordt gesnoeid. Dit mag evenwel niet leiden tot een uitbreiding van de al uitgebreide verlofsystemen in ons land. "Een extra maand ouderschapsverlof zonder inperking van tijdskrediet is niet meer te verdedigen.”

Bärbel Buyse laat zich niet meedrijven op de stroom

Tot haar 30 jaar stond ondernemen niet in het woordenboek van Bärbel Buyse, zaakvoerster van de Sepia Promotion Group. “In mijn jeugd voelde ik al dat ik anders was. Maar ik kon dat toen niet definiëren. Pas na een opleiding aan de Vlerick heb ik ervaren dat die visie eigenlijk ‘ondernemerschap’ genoemd werd: durven van de paden afgaan, risico’s nemen, opportuniteiten zoeken.”

UNIZO en markant, netwerk voor ondernemende vrouwen, kroonden Bärbel Buyse deze week tot Womed Award-winnares, de prijs voor de vrouwelijke ondernemer van het jaar. We ontmoeten Buyse enkele uren voor haar afreis naar Zuid-Afrika. “In Kaapstad staat de fabriek Tradewinds Parasol”, legt ze uit. “Een deel van onze parasols zit intussen op containers in schepen en vliegtuigen. Wij vliegen na om de leveringen ter plaatse op te volgen. De parasolfabriek is eigenlijk een goed voorbeeld van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Hier hebben we er de mond van vol, in Zuid-Afrika staan ze al heel ver, het resultaat van een jarenlange strijd. In het management van Tradewinds Parasol zitten bijvoorbeeld twee vrouwen en het personeel is een mix van blank en zwart. De fabriek zorgt indirect voor de verdere ontwikkeling van Zuid-Afrika.”

Sepia Promotion Group is gespecialiseerd in het leveren van promo-tiemateriaal aan grote bedrijven (zie kader). Buyse: “Ik kom absoluut niet uit een ondernemend gezin. Ook in de familie zijn er niet meteen ondernemers. In mijn jeugd voelde ik wel dat ik anders was. Maar ik kon dat toen niet definiëren. Ik wilde dingen veranderen en ging niet zomaar met de stroom mee. Ik nam niet standaard iets aan. Meer dan andere mensen wilde ik altijd weten waarom. Sommigen noemen dat een streber. Maar bij mij was het nooit te doen om de resultaten, het was mijn manier van aanpakken. Is dat tegendraads? Nee, maar ik ga pas akkoord als ik alle voor- en nadelen op een rijtje heb gezet. Ik ben een weegschaal hè. Beslissingen worden heel snel genomen, maar niet ondoordacht. Ik durf alles in vraag te stellen, bewuste keuzes te maken.”

“Ook in mijn eerste loopbaan was dat zo. Ik had al langer het gevoel dat ik vast zat in de bedrijven waar ik op dat moment consultancy gaf. Je wilt dingen veranderen en buiten de paadjes treden. En dan word je af en toe wel eens teruggefloten. Dat botst in een bepaalde werknemersomgeving, als de werkgever er niet voor open staat. Als ik mij geef, is het voor 300 procent. Daaruit heb ik geleerd dat het belangrijk is om onze werknemers die zeer gedreven zijn de nodige ruimte te geven. Niet zozeer financiële waardering, maar kansen en de nodige ondersteuning geven. Ik ben ervan overtuigd dat heel veel werknemers ondernemerschap in zich hebben en zich kunnen ontplooien zonder dat ze daarom zelf aan het hoofd van het bedrijf komen. Je mag hen niet kortwieken, maar stimuleren. Dat heb ik vroeger iets te vaak meegemaakt.”

“Pas aan de Vlerick Management School in Gent tijdens de opleiding I-MBA (International Master of Business Administration) heb ik ervaren dat deze visie eigenlijk ‘ondernemerschap’ genoemd werd: eens durven van de paden gaan, risico’s nemen, opportuniteiten zoeken. Op dat moment heb ik de ondernemer in mezelf herkend en gezien dat het dat is wat ik wou doen. Tot dan leek het me gewoon een onderdeel van mijn karakter. Tijdens die opleiding is de zin om te ondernemen naar boven gekomen. Niet dat we een cursus entrepreneurship kregen. Maar er ademde een cultuur van niet alleen groei in kennis maar ook in (zelf)vertrouwen. Op de MBA-banken maak je ook nieuwe vrienden. En zo kwam het dat Guido Vandenabeele (haar zakenpartner bij Sepia Promotion Group) en ikzelf brainstormden over hoe we een eigen zaak wilden uitbouwen. Om tot de vaststelling te komen dat onze capaciteiten heel complementair waren en te besluiten om het samen aan te pakken. Onze families waren ondertussen ook goed bevriend geraakt en stonden achter die keuze.”

 

Gebeten door wiskunde

Buyse heeft een passie voor analytisch en procesmatig denkvermogen. “Toen ik op de universiteit Toegepaste Economische Wetenschappen studeerde, twijfelde ik tussen marketing en logistiek. Het PMS heeft me verteld ‘je bent niet creatief en gaat dat nooit worden’. Daarom is het logistiek geworden. En eigenlijk vind ik het heel fijn dat ik nu de logistiek doe van de marketing. Nu kan ik creatief zijn in het uitdenken van het logistieke proces én met Tinta in de technische productontwikkeling. Ik ben altijd gebeten geweest door wiskunde. Niet de pure wiskunde, wel de moeilijke vraagstukken, probleemoplossingen. Op zondagnamiddag ging ik graag wiskundige raadsels oplossen. Ik was een echte nerd (lacht). Een complex probleem ontrafelen: ik doe dat nog altijd graag.”

“Ik vind schouderklopjes heel belangrijk. Al moet ik toegeven dat zowel bij ons als bij de klanten de tendens is van vooral op te merken wat nog beter kan, dan om af en toe een dankjewel te sturen. Ik probeer daar zelf op te letten en zeg dat ook tegen onze klanten. En inderdaad, als een klant een complimentmail stuurt, zie je de mensen hier opfleuren. Dat is heel motiverend. En het gevolg is dat de mensen voor die klant nog tien keer meer willen doen.”

“Aan loyaliteit hecht ik heel veel waarde: ik tank alleen bij klanten, ik rij alleen met auto’s en banden van onze klanten. Ook al zit ik bijna zonder diesel, dan nog rij ik door naar de klant. En ja, noem me gerust een perfectioniste en een controlefreak, maar vooral dan naar het resultaat. Ik wil niet alles in eigen handen houden en kan vrij goed delegeren. Dat ik een controlefreak ben, maar als ondernemer toch per definitie risico’s neem, vind ik geen contradictie. Bijvoorbeeld: bij de overname van Elecenter hadden we een plan naar de banken. Maar Guido en ik hadden ook een conservatief plan: ‘stel dat de groei er niet komt, halen we het dan nog?’ Geen gekke, maar berekende risico’s dus. Natuurlijk kan je niet alles inschatten. Anders begin je er niet aan. Je moet niet kijken hoe diep het zwembad is. Gewoon springen en doorzetten en je redt het wel. Maar je moet natuurlijk wel checken of je kunt zwemmen. Dat is dan weer het conservatieve deel. Ook het nieuwbouwmagazijn dat we in 2009 hebben gezet, was een berekend risico. Het gebeurde in volle economische crisis. En toch vonden we: als je in iets gelooft, moet je zelf het goede voorbeeld geven.”

 

Dubbel gevoel over Womed Award

Dat Bärbel Buyse winnares is van de Womed Award, geeft haar naar eigen zeggen ‘een dubbel gevoel’. “Enerzijds is het een grote stimulans. Meer vrouwen zien dat het kan: onderneemster worden zonder kapitaal, zonder familiebanden. Het idee van een man en een (niet echtgenote) vrouw die samen een bedrijf leiden wil ik ook in de kijker zetten. Bovendien combineert het de sterktes van de twee geslachten. Maar het vraagt een sterke man om naast en niet voor een vrouw te willen staan. Mijn oprechte dank gaat dan ook uit naar Guido. 

Anderzijds zou de ‘vrouwelijke’ award moeten overbodig zijn. Eigenlijk zijn we pas geslaagd als er bij de Onderneming van het Jaar ook regelmatig vrouwen tussen de laureaten zitten. Een aparte award voor vrouwen hoeft dan niet meer. Het blijft opboksen tegen heel veel vooroordelen, zoals ‘hoe combineer je de job met een gezin?’. Ik heb niets tegen die vraag, zolang je ze ook aan de mannelijke ondernemer stelt. Vrouwen stellen zich doorgaans minder in de schijnwerpers dan mannen. Ze netwerken ook op een andere manier. Op recepties babbel ik liever met een paar ondernemers die ik ken, vertrouwelingen die mij en mijn business kennen. Met hen kan je veel sneller in de diepte komen: ‘wij worstelen met die problematiek’, ‘wat is er bij u aan de gang?’. Liever dat dan met iedereen oppervlakkige gesprekken voeren. Dat heb ik ook privé. Liever een beperkte kern van goede vrienden dan zeer veel kennissen. Niet met de glimlach antwoorden ‘alles goed’, maar effectief antwoorden hoe het is met jou of met het bedrijf. Voor mij liever geen standaardantwoord: ‘met mij is alles goed, met het bedrijf prima’.”

“Er waren zeker mindere momenten”, geeft Buyse toe. “Het is heel zwaar geweest. De eerste jaren werd er standaard tot (na) middernacht gewerkt. Ook al werd ondertussen mijn tweede zoon geboren. De jongste deed na sluitingstijd van de crèche dan maar mee in mijn bureau. Ook de financiële druk was heel groot. Overnemen met geleend kapitaal is niet evident. Een tegenslag is maar een tegenslag als je er niets uit leert, zegt mijn man. Ik denk dat hij gelijk heeft. Belangrijk is een goed evenwicht vinden tussen tijd voor het werk en het gezin en toch genoeg slaap en genoeg tijd om te sporten. Omdat je merkt dat je dan evenwichtiger in het leven staat en bepaalde bedrijfsbeslissingen beter kan nemen. Ben je heel vermoeid –zoals de eerste jaren– dan neemt de motivatie en de passie voor een deel af. Zo geef je niet meer het juiste voorbeeld aan je personeel. Daar hebben ze niets aan. Op dat moment moet je durven terug tijd te nemen op persoonlijk vlak om er bedrijfsmatig terug te staan. Reculer pour mieux sauter. Meer werken voor het bedrijf leidt niet automatisch tot beter werken. Goed uitgeslapen voor de dag komen om de juiste beslissingen te nemen, maar ook om op de juiste tonen meetings te kunnen voeren. Dus heb ik meer thuis gewerkt, meer klantenmeetings door anderen laten doen. Het was het jaar dat ik geleerd heb om te delegeren. Mensen kunnen soms meer dan je denkt. Je moet hen het vertrouwen geven. Anderzijds: bij de overname kwam ik hier toe als 30-jarige. Je krijgt een bestaande ploeg van mensen die niet weet wat hen overkomt. Het vertrouwen leg je niet op, maar moet je verdienen.” Bron: UNIZO

Er zijn meer stappen nodig binnen de geplande hervorming van de steun aan hernieuwbare energie

Tijdens een hoorzitting in het Vlaams parlement gaf Voka zijn visie op de geplande hervorming van de steun aan hernieuwbare energie. De hervorming is een eerste stap naar meer kostenefficiëntie, maar mag geen eindpunt zijn.

Marc Van den Bosch, expert van het Voka-Kenniscentrum: “Er zijn verdere stappen nodig. De steun moet betaalbaar blijven voor iedereen, hij moet bijdragen aan een lagere CO2-uitstoot en hij moet investeerders motiveren in plaats van ontmoedigen. Dat is ons advies.

De Vlaamse regering vroeg in november een advies aan enkele leden van de SERV (Sociaal Economische Raad Vlaanderen) en de Minaraad (Milieu en Natuurraad Vlaanderen). Vandaag, 17 maart 2011, lichtte Voka zijn advies toe tijdens een hoorzitting in het Vlaams parlement.

Marc Van den Bosch: “We kunnen ons vinden in de voorstellen voor het afbouwen van de steun voor zonnepanelen. Ook de lagere boeteprijs voor het niet halen van de vooropgestelde percentages van groenestroomcertificaten is een goed idee. Dat is in het voordeel van alle energieverbruikers, want uiteindelijk zijn het steeds de klanten - particulieren en ondernemingen - die die kosten moeten dragen. Ook het verhogen van de prijs voor warmtekrachtkoppeling (WKK) kan voor ons, op voorwaarde dat er een minimumgarantie is voor iedereen en niet alleen voor de kleinere installaties.”

Eerste stap

Voor de werkgeversorganisatie is het echter duidelijk dat deze hervormingen slechts een eerste stap zijn. “De kostenefficiëntie moet nog beter”, zegt Van den Bosch. “Bovendien omvat de huidige hervorming te weinig om de doelstellingen te halen die het Federaal Planbureau vooropstelt. Tegen 2020 moeten ondernemingen 17% minder CO2 uitstoten en particulieren 12% minder.” Daarom pleit Voka ervoor dat de Vlaamse regering bij de volgende stappen als maatstaf kiest voor de kostprijs om één ton CO2 uit te sparen.

Tot slot waarschuwde Voka het Vlaams parlement om de wijzigingen niet retroactief toe te passen. “Als de Vlaamse regering het aandeel hernieuwbare energie wil optrekken naar de vooropgestelde 13%, dan zijn heel wat bijkomende investeringen nodig. Potentiële investeerders moeten zeker zijn dat de investeringen die ze vandaag doen later niet negatief zullen uitdraaien door retroactieve beslissingen.”

Arme ondernemers... ze bestaan

Meer dan één op vijf zelfstandigen leeft onder de armoedegrens. Dit is goed voor 93.000 zelfstandigen. Dat zegt NSZ na analyse van de inkomens van de zelfstandigen. Hiermee wordt nogmaals het beeld doorprikt dat zelfstandigen welstellende mensen zijn, zegt ondernemersorganisatie NSZ. Bovendien is het probleem in werkelijkheid nog groter. Aangezien zelfstandigen steeds bijdragen betalen op basis van het inkomen van drie jaar terug, zijn de laatste gekende cijfers de inkomsten van drie jaar geleden, dus voor de crisis. Nogmaals een bewijs dat heel wat zelfstandigen in ongekende armoede leven. NSZ meent dat sommige maatregelen die genomen zijn om de crisis te bestrijden een permanent karakter moeten krijgen. NSZ denkt hierbij aan de uitbreiding van de faillissementsverzekering voor ondernemingen die niet in faling zijn maar in moeilijkheden verkeren. Daarnaast pleit NSZ voor een andere berekening van de sociale bijdragen: niet meer op basis van inkomsten van drie jaar geleden maar op basis van huidige inkomsten: zo worden bijdragen betaald op basis van de net binnengekomen inkomsten. Een veel rechtvaardiger systeem dat veel onheil kan voorkomen.

 

 

 

Zelfstandigen zijn in de ogen van heel wat mensen rijke burgers die met een dikke Mercedes  rijden. De realiteit is anders. Meer dan één op de vijf zelfstandigen ( 20,5 procent) in hoofdberoep leeft onder de armoedegrens. 93.000 zelfstandigen moeten rondkomen met een maandelijks inkomen dat lager is dan 833 euro (zie bijlage). 13,7 procent van de zelfstandigen in hoofdberoep hebben zelfs een maandelijks inkomen van slechts 625 euro. Daar de Belgische armoedegrens vastligt op 60 procent van het mediaan inkomen, wat voor een alleenstaande zo’n 899 euro is en 1844 euro per maand voor een koppel met twee kinderen, betekent dit dat één op de vijf zelfstandigen onder de armoedegrens leeft. Niet echt verwonderlijk indien we weten dat de faillissementscijfers als met 6 procent meer zijn gestegen dan voor dezelfde periode vorig jaar en we dit jaar zullen afsluiten met meer dan 10.000 faillissementen in België

 

Bij de werknemers leeft maar 4 procent onder de armoedegrens. Er leven met andere woorden vijf keer zoveel zelfstandigen in armoede dan werknemers. Of erger nog, er zijn meer werkende zelfstandigen in hoofdberoep in armoede (  1 op 5 of 20,5 procent) dan er armen zijn op de volledige Belgische bevolking  (1 op 7 of 15 procent). Dit betekent dat er zelfstandigen zijn die zelfs minder verdienen dan werklozen! Zijn zelfstandigen dan per definitie sukkelaars die weinig verdienen? Gelukkig niet. Maar bij geen enkele bevolkingsgroep zijn de inkomensverschillen onderling zo groot als bij de zelfstandigen. 80 procent van de zelfstandigen moeten 40 procent van de inkomenstaart verdelen. Dus zijn er gelukkig 20 procent van de zelfstandigen die vaak door hard te werken wel goed hun boterham kunnen verdienen.

 

 

 

Enorme verschillen in functie van geslacht en sector

 

Vooral vrouwen kampen met armoede. Eén op drie vrouwelijke zelfstandigen (33 procent) moet rondkomen met een inkomen van minder dan 833 euro per maand; bij de mannen is dit slechts 15 procent.

 

Vooral in de diensten ( 35 procent),  in de landbouw ( 24 procent) en in de handel ( 22 procent) is de armoede het grootst. De sector bij de zelfstandigen die minst te kampen heeft met armoede zijn de vrije en intellectuele beroepen (13,7 procent).

 

In werkelijkheid is de armoede nog erger. Aangezien zelfstandigen steeds bijdragen betalen op basis van het inkomen van drie jaar terug, zijn de laatste gekende cijfers de inkomsten van drie jaar geleden, dus voor de crisis. Met de crisis is de situatie alleen maar erger geworden.

 

 

 

Maatregelen

 

NSZ wil dat de tijdelijke uitbreiding van faillissementsuitkering tot ondernemingen in moeilijkheden wegens crisis een permanent karakter krijgt. De cijfers tonen aan dat heel wat zelfstandigen reeds voor de crisis in de problemen zaten. Daarnaast wil het NSZ dat de commissie vrijstelling van sociale bijdragen meer personeel krijgt. Immers doordat er meer en meer mensen een vrijstelling vragen ( een stijging van 50 procent op drie jaar tijd is de doorlooptijd gestegen van 6 maanden tot 11 maanden met alle gevolgen vandien qua verhogingen en intresten indien aanvraag wordt afgewezen.

 

Tenslotte pleit NSZ voor een andere berekeningswijze van de sociale bijdragen. Op dit moment worden de sociale bijdragen die zelfstandigen verschuldigd zijn berekend op basis van hun inkomsten van drie jaar geleden.  NSZ vraagt om in 2011 in de plaats van bijdragen te betalen op basis van de inkomsten van 2008, bijdragen te betalen op basis van de inkomsten die zelfstandigen net hebben binnengekregen: dit is veel realistischer en kan veel onheil voorkomen: wie minder inkomsten heeft, kan dan minder sociale bijdragen betalen. NSZ vindt dat de nieuwe federale regering een prioriteit moet maken van deze andere berekeningswijze. Tenslotte vraagt NSZ dat gepensioneerden onbeperkt kunnen bijverdienen, omdat vooral ook ouderen niet rondkomen met hun mager pensioen.

Zet uw stress even buiten

Kent u dat? U hebt het ontzettend druk maar er komt niets uit uw handen. Steeds wordt u afgeleid. Door internet. Een telefoontje. Een e-mail. Of zelfs een online video waar niet eens iets aan is. U zou denken dat u het productiefst bent zodra er veel te doen is, en dat is vaak ook zo. Maar als er té veel te doen is, kan dat verlammend werken.

 

 We doen dan wel veel maar eigenlijk helemaal niks en de zaken die stress veroorzaken blijven al helemaal liggen. Als er zoveel dingen zijn die onze aandacht vragen weten we niet meer waar we moeten beginnen en dus beginnen we helemaal nergens meer aan. Peter Bregman besteedt aandacht aan dit herkenbare fenomeen op Harvard Business Review.

 

Keuzeverlamming

Sheena Iyengar, hoogleraar management aan de Columbia University Business School deed onderzoek naar dit verlammende gedrag: ze gaf een groep mensen de keuze uit zes soorten jam om te kopen, een tweede groep de keuze uit 24 soorten. De verwachting was dat de groep die kon kiezen uit 24 soorten eerder tot aankoop over zou gaan. Maar het tegendeel bleek waar. De mensen in de eerste groep waren tien keer vaker geneigd een potje jam te kopen. Hoe meer opties we hebben, hoe moeilijker het namelijk wordt om te kiezen, en daardoor kiezen we vaak maar helemaal niet. Datzelfde gebeurt als we te veel te doen hebben. We raken overweldigd en doen helemaal niets (nuttigs) meer.

 

Kom uit de impasse

Bregman heeft een truc bedacht om uit deze impasse te komen:

Schrijf ten eerste alles wat u moet doen op. Doe dit met de hand zodat u de taken later een voor een door kunt strepen.

Besteed vervolgens vijftien minuten – niet meer – aan het afhandelen van zoveel mogelijk van de makkelijkste, snelste taken op uw lijst. Pleeg die korte telefoontjes, schrijf die korte e-mails. Maakt niet uit of dit de belangrijkste taken op uw lijst zijn. U bent bezig. Het gaat erom om zoveel mogelijk taken zo snel mogelijk van uw lijst te schrappen. Stel een stopwatch in zodat u niet steeds op de klok hoeft te kijken.

Zodra de vijftien minuten voorbij zijn, zet u uw telefoon uit, sluit u alle geopende programma’s op uw computer en kiest u de moeilijkste taak op uw lijst, de klus die de meeste stress veroorzaakt of de hoogste prioriteit heeft. Daaraan – en alleen daaraan - gaat u nu werken, gedurende 35 minuten.

Hierna neemt u tien minuten pauze, en herhaalt u het hele ritueel, te beginnen met die vijftien minuten snelle actie.

 

Focus

Door eerst die makkelijke taken af te handelen, krijgt u het gevoel dat u goed bezig bent. Door daarna een tijdlang geconcentreerd aan een moeilijke taak te werken, vermindert u uw stress. Die vastgestelde tijdlimiet houdt u gefocust. Het verhoogt de druk, maar al uw energie wordt nu wel gericht op een enkele taak in plaats van alle kanten op te vliegen. Zo vervangt u negatieve, afleidende stress door positieve, motiverende stress. U voelt zich niet langer overweldigd en verlamt, maar boekt beetje bij beetje vooruitgang en dat geeft een voldaan gevoel.

Steeds meer ondernemers zijn goudzoekers

Steeds meer mensen beleggen in onzekere economische tijden in edelmetalen zoals goud, platina en zilver. Daarom publiceert de Autoriteit Financiële Markten (AFM) een lijst op internet met de mogelijkheden en bijbehorende risico's.

Goud heeft in onzekere tijden een aantrekkingskracht op beleggers. “Maar beleggen in edelmetalen is niet, zoals ten onrechte wel eens wordt gedacht, altijd een veilige investering. In economisch betere tijden gaat het vaak minder goed met de goudkoers”, aldus de toezichthouder.

De AFM maakt op de site onderscheid tussen het zelf aankopen van goud om thuis te bewaren, aankoop via derden om het elders op te slaan en een investeringsfonds dat investeert in edelmetaal. Bij de laatste twee opties moeten aanbieders van edelmetalen onder de 50.000 euro geregistreerd staan in de AFM registers.

Een fonds dat niet onder toezicht staat van de AFM en dat de laatste tijd in het nieuws stond, is de obligatie van ‘De Gouden Eeuw BV’. Deze beheerder wil maximaal 1,5 miljoen euro ophalen met een lening en biedt een rente van maar liefst 10,5 procent. De Vereniging van Effectenbezitters (VEB) zette eerder al haar vraagtekens bij de lening van het goudfonds.

De goudprijs breekt de afgelopen weken record naar record. De grens van 1300 dollar per troy ounce (31,1 gram) werd eerder al doorbroken. Daarvan profiteren vervolgens ook de zilver- en platinaprijzen. Door de zwakkere dollar worden beleggingen in goud voor handelaren met andere valuta goedkoper.