Tijd om te beginnen trainen voor de jaarlijkse HoReCa plateaukoers
De nieuwe cultuur-seizoensbrochure is er... lees hem in je krant

Schenking aquarel Boerewaard aan Museum Sincfala een feit

Sincfala, Museum van de Zwinstreek mocht uit de handen van Dirk Corthier een prachtige aquarel van Door Boerewaard ontvangen. De heemkring Cnocke is Hier heeft tegelijkertijd een foto geschonken waarop de schilder is afgebeeld die in Gent in 1929 een droogvisje eet. De schilder was weliswaar in Appels (Dendermonde) geboren maar vestigde zich in 1929 in Knokke aan de Zeedijk 231, nadat hij door de zee begeesterd raakte.  

Doorboerewaardaquarel-500x341

Zijn werk stond aanvankelijk in het teken van de Dendermondse School van 'grijsschilders'. In Knokke had hij contact met de schilders Constant Permeke en Floris Jespers. Onder invloed van Wies Moens en Constant Permeke ging hij meer expressionistisch werken. Tijdens de oorlog keerde hij terug naar zijn roots in Appels. Van 1944 tot 1946 was hij geïnterneerd in interneringskampen in Lokeren, Brugge en Sint-Kruis. Tijdens zijn verblijf daar maakte hij tal van tekeningen van het kampleven. In 1964 keerde hij terug naar Knokke waar hij op 79-jarige leeftijd in 1972 overleed. Omdat Door Boerewaard geobsedeerd was door de Noordzee, werd de harmonie tussen lucht, licht en zee zijn uitverkoren thema.  Hij mag beschouwd worden als één van de beste tussenoorlogse marineschilders van Vlaanderen.  Boerewaard dacht in zijn materie, maar leefde en beminde in zijn kleuren. Hij bracht vorm in de kleur, bouwde er een koepelende ruimte in met bolle wolken en een horizontale zee. Hij had zich de kenmerken van het impressionisme en expressionisme ten nutte gemaakt zonder ooit te vervallen in het oppervlakkig visuele van bepaalde impressionisten of de vormelijke excessen van enkele expressionisten. Hij had de stoere visie van Permeke en het fijne impressionistische van Artan.

(Bronnen: D. Lannoy, F. Devinck, T. Thomas, Van het atelier naar de kust, Knocke & Heyst 1880-1940, Stichting Kunstboek bvba, Oostkamp, 2012 en Wikipedia)

 

Reacties